W dniu 19–20 grudnia [r.1939] odbyło się uroczyste otwarcie mostu drogowo-kolejowego na Wiśle pod Płockiem. Most otrzymał nazwę „Mostu Legionów Józefa Piłsudskiego”.
Wraz z otwarciem mostu oddany został do użytku nowowybudowany odcinek linii kolejowej, łączący dwie stacje znajdujące się po obu brzegach Wisły, mianowicie Płock Radziwie i Płock. Dzięki tej kapitalnej inwestycji powiązano w jedną całość linię kolejową Kutno – Płock – Sierpc – Brodnica, co w konsekwencji umożliwia stworzenie połączenia Łódź – Kutno – Płock – Brodnica – Gdynia. Powiązanie linią kolejową dwóch odmiennych gospodarczo dzielnic kraju: baz przemysłowych Zagłębia i Łodzi na południu ze zwartym kompleksem terenów rolniczych na północy, posiada ogromne znaczenie gospodarcze.
Most pod Płockiem jest dziewiątą tego rodzaju inwestycją wzniesioną na przestrzeni ostatnich 18 lat; mosty kolejowe na Wiśle wzniesiono pod Sandomierzem, pod Dęblinem i pod Warszawą, a mosty drogowe pod Krakowem, pod Puławami, pod Modlinem, Toruniem i Włocławkiem.
Należy zaznaczyć, że nowy most pod Płockiem, mimo ciężkich i niebezpiecznych warunków pracy (m.in. kesony-fundamenty wpuszczono na 30 m pod poziom dna rzeki, co jest drugą w Europie pracą na tej głębokości, metodą fundowania przy pomocy sprężonego powietrza), został zbudowany w ciągu zaledwie dwóch sezonów budowlanych. To niezwykle szybkie tempo budowy oraz dokładność wykonania świadczą najwymowniej o dzielności polskich inżynierów, techników i robotników.
O wielkości tej inwestycji świadczy m.in. ilość zużytego materiału: zużyto 5.500 ton stali na wykonanie konstrukcji, dziesiątki tysięcy metrów sześciennych betonu na filary i przyczółki oraz przerzucono około 700.000 metrów sześciennych ziemi przy robotach ziemnych i budowie dojazdów (wykonano dodatkowo siedem wiaduktów i przepustów).
Długość mostu wynosi około 700 metrów. Całość wsparta jest na dwóch przyczółkach i 8 filarach betonowych licowanych blokami granitowymi, fundamentowanych na kesonach stalowych. Chodniki dla pieszych, jezdnia (szerokości 6 m) oraz tor kolejowy znajdują się na jednym poziomie, na powierzchni konstrukcji mostowej (posiadającej spadek 16 ‰ w kierunku Radziwia – koniec zachodni mostu jest o 11,2 m niższy od końca wschodniego), co nadaje całej budowie lekki charakter i czyni ją przyjemną dla oka. Dzięki temu widok z mostu jest piękny i otwarty, a cały most wywołuje znacznie przyjemniejsze wrażenie niż np. otwarty w 1937 r. most pod Włocławkiem (most kratowy).
Most wykonany został według projektów opracowanych przez Biuro Konstrukcyjne Ministerstwa Komunikacji oraz prof. Politechniki Warszawskiej inż. A. Pszenickiego, kierownictwo budowy spoczywało w rękach inż. Witkowskiego (most) oraz inż. Grubeckiego (kolej).
Ogółem koszt mostu wraz z dojazdami i łącznicą kolejową wyniósł około 15 milionów złotych. Dotychczasowy stary most drewniany przy każdym znacznym podniesieniu wody bądź w czasie wiosennego pochodu lodów powodował obawy o swoją trwałość oraz wymagał corocznych znacznych nakładów na konserwację.
Nowy most, poza ogromnym znaczeniem dla transportu kolejowego, posiada wielkie znaczenie dla komunikacji motorowej – łączy bowiem gęstą sieć dróg Kujaw z siecią dróg północnej i zachodnio-północnej Polski. Należy również podkreślić znaczenie turystyczne nowego mostu, który umożliwia turystom motorowym odwiedzanie pięknego, pełnego ciekawych pamiątek historycznych Płocka.
Wiceminister Komunikacji inż. J. Piasecki otaczał budowę mostu pod Płockiem specjalną opieką i troskliwością. Zasługi inżynierów, pracowników technicznych i robotników, którzy często z narażeniem zdrowia i życia tworzyli to wielkie dzieło, zostały słusznie nagrodzone.
Otwarcie mostu odbyło się bardzo uroczyście. Specjalny pociąg przywiózł licznych dygnitarzy, zaproszonych gości i dziennikarzy. W uroczystości udział wzięli Minister Komunikacji płk J. Ulrych, wiceminister inż. J. Piasecki, wicemarszałek senatu Dąbkowski, wojewoda warszawski J. Paciorkowski, wyżsi urzędnicy kolejowi, przedstawiciele władz miejscowych ze starostą L. Rożałowskim, prezydentem Płocka Wasiakiem i komendantem garnizonu płk. Więckowskim na czele.
Przy wylocie mostu na brzegu płockim ustawiły się organizacje Zw. Legionistów, Peowiaków, Strzelca, Rezerwistów, P.W. Kolejowego, stowarzyszenia społeczne, cechy z pocztami sztandarowymi oraz tłumnie przybyła ludność miasta i okolicznych wsi. Jak wielkie znaczenie posiada nowy most dla ludności Płocka i okolic świadczyły te tłumy, które mimo polarnego mrozu przybyły, aby „podziękować” za tę wspaniałą inwestycję, i trwały aż do końca uroczystości.
Przy wjeździe na most, udekorowanym stylizowanymi orłami, flagami narodowymi i zielenią, umieszczono tablicę pamiątkową z wykutym w brązie napisem:
„Most Legionów Józefa Piłsudskiego, wybudowany przez Państwo Polskie w latach 1937–1938”
Po sprawozdaniu kierownika budowy mostu inż. Witkowskiego przemówili: prezydent miasta Płocka, delegaci Zw. Legionistów, Tow. Org. i Kółek Rolniczych, wojewoda Paciorkowski oraz minister Ulrych. Z kolei ks. biskup Wetmański wygłosił piękne przemówienie oraz dokonał poświęcenia mostu, po czym przybyli dygnitarze i goście oglądali nową, wspaniałą inwestycję, która ukoronowała rozbudowę linii komunikacyjnych tej, tak bardzo zaniedbanej w okresie niewoli, części kraju.
BIBLIOGRAFIA:
Źródło: Auto: organ Automobilklubu Polski oraz Klubów Terytorialnych: organe officiel de l’AutomobilKlub Polski et des clubs affiliés 1939 styczeń R.18 Nr1
Comments are closed.